Voor Teun Brand geen universiteit maar een jaar lang Traineeship Ondernemen

Voor Teun Brand geen universiteit maar een jaar lang Traineeship Ondernemen

De pas afgestudeerde Teun Brand hoorde over het Traineeship Ondernemen en meldde zich meteen aan. Het tweeweekse assessment waaraan hij deel mocht nemen was loodzwaar en confronterend, maar leverde Teun ook veel op. Want Teun liet, samen met drie anderen, zien dat hij heeft wat je nodig hebt om te slagen als ondernemer.

Meet the Trainee: Teun Brand. ‘Ik wilde mijn grenzen opzoeken. Nou, die heb ik gevonden.’

Het toelatingsassessment van Traineeship Ondernemen vond plaats begin juni en duurde twee weken. Hierin werden elf talentvolle pas afgestudeerden op de proef gesteld. Beschikten zij over de juiste competenties om succesvol ondernemer te worden? Voor vier mensen was het antwoord: ja. Waaronder Teun Brand. Teun was nog geen maand afgestudeerd als werktuigbouwkundig ingenieur toen hij hoorde over Traineeship Ondernemen via zijn Studenten Business Club. Op dat moment overwoog hij om een vervolgstudie op de universiteit te gaan doen, ‘iets commercieels in Tilburg’. Maar ondernemen, dat idee trok hem ook aan. Eerder runde hij al een kleine business naast zijn studie. Met het Traineeship Ondernemen zou hij worden klaargestoomd voor het echte werk. Wat hem ook aansprak was de aanpak van het Traineeship Ondernemen, namelijk de militaire leest waarop het geschoeid is: ‘mijn opa heeft in het leger gezeten. Die mindset, die van een militair, trekt me wel.’

De aftrap met een pittig kennismakingsgesprek

Het traineeship trapte af met een kennismakingsgesprek, begin april. Dit was best pittig, vertelt Teun: ‘Je moest vertellen over de hoogtepunten in je leven, maar ook over de dieptepunten. Die antwoorden toverde ik niet zomaar even tevoorschijn.’ Naast het vraaggesprek was er een casus op te lossen. ‘We bevonden ons in club JACK, in een ruimte waar het toen nog echt een bouwval was. De opdracht was: Deze zaak moet binnenkort open en jij bent de aannemer. Wat pak je als eerste aan? Hoe ga je dit doen?’ Aan het einde van de kennismaking viel het verlossende woord: Teun was toegelaten.

Wat de trainers hem meegaven? ‘Ze zeiden dat ze vertrouwen in me hadden. Maar dat ik nu klaar was met leuke dingen doen: het was tijd voor het echte werk’. Verwonderd: ‘Dat zei mijn basisschoollerares ook al, dat ik meer kon dan ik liet zien.’

Assessment: je eigen koers varen onder groepsdruk

Teun verwachtte van het assessment dat het heel zwaar voor hem zou worden: ‘Vooral het mentale stuk, want het fysieke gedeelte, dat geloof ik wel. Maar ik was heel benieuwd naar mijn natuurlijke reacties, die ik normaal gesproken misschien inhoud, of afscherm. Tegen welke grenzen ik hierin zou aanlopen.’

En, welke grenzen is hij tegengekomen? ‘Nou, ik verbaasde mezelf erover dat ik vrij makkelijk boven discussies blijf staan. Iedereen had een tekort aan slaap en was op een gegeven moment door z’n reserves heen. Dus dan kan iemand weleens uitvallen. Dat kon ik makkelijk relativeren.’

Dacht hij van tevoren dat hij bij de selectie zou zitten? ‘Ergens hield ik er rekening mee dat het toch gewoon universiteit zou worden. Tegelijkertijd merkte ik snel dat ik het niveau wel aankon. En ook merkte ik snel wie daar meer moeite mee hadden.’

Competitieve boel daar dan, toch? ‘Ergens wel natuurlijk, want er zijn maar een paar plekken in het Traineeship beschikbaar. Maar de deelnemers deden hun best om elkaar niet af te kraken. Sterker nog, er ontstond een sfeer dat mensen elkaar verplicht gingen helpen. Dat vond ik ook weer onzin. Als iemand het prima zelf kan ga ik niet onder druk van een groep iemand zitten helpen. Ik vind samenwerken ontzettend belangrijk, maar op die momenten trek ik me liever terug, kies ik voor mijn eigen plan.’

Aha, het groepsgebeuren. Welke dynamiek kenmerkte de groep verder nog? ‘Nou, iedereen wilde laten zien en horen wat voor goede ideeën ze hadden. Logisch, ik had ook goede ideeën en ik wilde ze ook laten horen. Je wilt initiatief tonen. Maar ik besloot snel dat ik niet mee ging staan schreeuwen met de rest. Omdat we dan alleen maar verder van het doel afraken. De boel wordt chaotischer. En hoe geloofwaardig ben je als je tien ideeën afvuurt?’

BAM! Daar was de grens van Teun

Maar goed, Teun. Je slaapt bijna niet, moet fysieke inspanningen leveren, ingewikkelde vraagstukken oplossen en heb je ook nog een gespannen groepsdynamiek. Wanneer bereikte jij dan de grens die je zo graag wilde opzoeken?

‘Dat was tijdens een oefening die we deden. In verband met de opzet van het assessment, kan ik niet in detail treden over de precieze aard van de opdracht. Het was geen fysiek zware oefening, maar mentaal was hij enorm heftig. Je moet je voorstellen dat we al lang wakker waren en actief waren geweest. Toen we terugkeerden op het basecamp dachten we eindelijk eens even lekker te gaan slapen. Gebeurde natuurlijk niet. In plaats daarvan werd ik ondervraagd. In de tussentijd mocht je niet praten, niet slapen en niet eten. Alleen water om te drinken. Dat is dodelijk saai, niks mogen doen, en levert veel passieve stress op. In het begin kon ik de situatie nog wel goed relativeren maar op een gegeven moment was ik zo moe dat ik moeite had om onderscheid te maken tussen de verhalen van mijn ‘ondervragers’ en de werkelijkheid. Toen het klaar was mocht ik ergens alleen gaan zitten en op adem komen. Toen brak ik compleet, het was zo heftig.’

Trots op verlegde grenzen, zin in nieuwe uitdagingen

Ondanks, of juist dankzij, deze ervaring kijkt Teun met veel plezier terug op het assessment. ‘Het was heel gaaf. Ik heb echt mijn grenzen leren kennen én verlegd. Nu ik weet dat ik dit kan doen ben ik nog bewuster van mezelf. En ik merk dat ik nu ook minder tolerantie heb voor bullshit en smoesjes.’

Na het assessment ontving Teun een rapportage met alle bevindingen van de trainers. ‘Echt, ik heb nog nooit zo’n gedetailleerd rapport gelezen over mezelf. De persoonlijkheidstest die ik moest maken lieten ze tegelijkertijd door mijn beste vriend over mij invullen. De score kwam, op 1 punt na, precies overeen! Dat is ook heel bijzonder, om op die manier je vriendschap bevestigd te zien.’

En nu? Nu gaat het roer om voor Teun Brand. De universiteit moet nog even wachten. Ben je net verhuisd naar Tilburg, moet je nu op zoek naar een kamer in Amsterdam. Maar met het assessment op zak kan Teun díe uitdaging vast ook nog wel het hoofd bieden.

Traineeship Ondernemen over Teun

Een assessment dat twee weken duurt. Dat wordt als lang gezien. Het is in ieder geval veel langer dan gebruikelijk. Wij vinden het niet ‘te lang’. Want het is ook geen ontgroeningsiruteel, zoals mensen soms schijnen te denken. Het assessment van Traineeship Ondernemen is een persoonlijkheids- en competentietest. En pas na twee weken weten zowel wij als de kandidaten of zij het karakter hebben dat nodig is om succesvol te ondernemen.

Teun heeft ons perfect laten zien wat de waarde is van het assessment. Tijdens het interview maakte hij op ons een gelaten indruk. Op basis van dit gesprek was hij wellicht bij andere sollicitatierondes afgevallen. Wij weten echter – door ervaringen uit het verleden – dat een soepele babbel tijdens een sollicitatieronde, of het correct invullen van een testje, weinig zegt over iemands karakter. Dus we vertelden Teun dat hij nog kon werken aan zijn communicatieskills. Én dat we hem graag beter wilden leren kennen – tijdens het assessment.

Gedurende het assessment zagen we Teun in alle mogelijke situaties. Tijdens goede en slechte momenten. En langzaam maar zeker werd ons beeld van Teun steeds completer. Aan het eind konden we een goede inschatting maken van de manier waarop hij met uitdagingen omgaat. En zo kwamen we tot onze unanieme conclusie. Namelijk dat Teun absoluut een plek had verdiend bij ons als trainee.

Wil jij net als Teun de uitdaging aangaan om geselecteerd te worden voor het Traineeship Ondernemen? Meld je dan aan voor het volgende tweeweekse assessment dat start op 19 juni 2019.

Schrijf een reactie

Je e-mailadres is niet zichtbaar voor anderen. Verplichte velden *.